Devoir, pouvoir, il faut : треба, можна, мусити
L’ukrainien exprime souvent la nécessité et la permission avec des mots impersonnels + la personne au datif : Мені треба йти (je dois partir, littéralement « à moi il faut »). C’est l’équivalent du « il me faut » français.
| mot | sens | exemple |
|---|---|---|
| треба / потрібно | il faut, devoir | Мені треба працювати. |
| можна | on peut, c’est permis | Можна увійти? |
| не можна | il est interdit | Тут не можна палити. |
| мусити | devoir (fort) | Я мушу йти. |
| могти | pouvoir, être capable | Я можу допомогти. |
| хотіти | vouloir | Я хочу спати. |
Formes de могти et хотіти
можу, можеш, може, можемо, можете, можуть · хочу, хочеш, хоче, хочемо, хочете, хочуть
Exemples
- Вам треба заповнити анкету.Vous devez remplir le formulaire.
- Можна заплатити карткою?On peut payer par carte ?
- Ти можеш мені допомогти?Tu peux m’aider ?
- Сюди не можна заходити.Il est interdit d’entrer ici.
- Тут не можна фотографувати.Ici, il est interdit de photographier.
Erreurs courantes
- ✗ Ми треба йти.✓ Нам треба йти.Треба demande le datif : нам ; en français « nous devons partir » prend un sujet.
- ✗ Ти можна тут палити?✓ Тобі можна тут палити?Можна demande le datif : тобі ; en français « tu peux fumer ici » prend un sujet.
- ✗ Я мушу читаю.✓ Я мушу читати.Après мусити on met l'infinitif : читати ; en français « je dois lire ».
- ✗ Нам треба гроші.✓ Нам треба грошей.Треба demande souvent le génitif : грошей ; en français « il nous faut de l'argent ».
- ✗ Їй не треба допомога.✓ Їй не треба допомоги.Après не треба on met le génitif : допомоги ; en français « elle n'a pas besoin d'aide ».
