Wortstellung und Betonung
Da die Fälle zeigen, wer was tut, ist die Wortstellung frei. Sie zeigt, was bekannt und was neu oder wichtig ist: Neue Information steht meist am Ende. Eine feste Verbposition wie im Deutschen gibt es nicht.
| Satz | antwortet auf |
|---|---|
| Олена купила машину. | Was hat Olena gekauft? |
| Машину купила Олена. | Wer hat das Auto gekauft? |
| Олена машину купила (а не орендувала). | Gekauft oder gemietet? |
Neutrale Reihenfolge
Ohne besondere Betonung: Subjekt – Verb – Objekt, Zeit und Ort oft am Anfang: Учора в кафе я зустріла подругу.
Beispiele
- Цю книжку мені подарувала мама.Dieses Buch hat mir meine Mutter geschenkt.
- Мама подарувала мені цю книжку.Mama hat mir dieses Buch geschenkt.
- Квитків уже немає.Es gibt keine Karten mehr.
- Цю пісню написала моя мама.Dieses Lied hat meine Mama geschrieben.
- Завтра я буду вдома.Morgen bin ich zu Hause.
Typische Fehler
- ✗ Я хочу не піти.✓ Я не хочу піти.Не steht vor dem Wort, das man verneint; im Deutschen steht „nicht“ oft weiter hinten.
- ✗ Я люблю дуже каву.✓ Я дуже люблю каву.Adverbien wie дуже stehen vor dem Verb; im Deutschen steht „sehr“ vor dem Objekt.
- ✗ Вона читає книжку цікаву.✓ Вона читає цікаву книжку.Das Adjektiv steht in der Regel vor dem Nomen, wie im Deutschen.
- ✗ Звати мене Олена.✓ Мене звати Олена.Die feste Wendung lautet мене звати; im Deutschen heißt es „ich heiße“.
- ✗ Книжку цю я прочитав.✓ Цю книжку я прочитав.Das Demonstrativpronomen steht vor dem Nomen: цю книжку.
