Telaffuzun temelleri

Türkçe yazıldığı gibi okunur, Fransızca ise okunmaz; ama yazımı kurallara uyar. En önemli iki kural: sondaki ünsüzler genellikle okunmaz ve vurgu her zaman son heceye düşer.

Okunmayan harfler ve ulama

• Sondaki e, s, t, d, x genellikle okunmaz: petit, grand, deux. Sondaki c, r, f, l çoğu zaman okunur (CaReFuL diye hatırlayın): avec, mer, neuf, sel.
• Ulama (liaison): okunmayan son ünsüz, ünlüyle başlayan kelimeden önce okunur: les amis [lezami], vous avez.
• Ünlü düşmesi (élision): le, la, je, ne, que ünlüden önce ünlüsünü kaybeder: l’ami, j’ai, qu’il.

Örnekler

• Bonjour, je m’appelle Paul.Merhaba, benim adım Paul.
• Les enfants sont petits.Çocuklar küçük.
• Vous avez un stylo ?Kaleminiz var mı?
• C’est l’hôtel de ville.Burası belediye binası.
• Les amis arrivent à huit heures.Arkadaşlar saat sekizde geliyor.

Sık yapılan hatalar

• ✗ Il est grand [il ɛ gʁãd]✓ Il est grand [il ɛ gʁã]Türkçede her harf okunur, Fransızcada ise grand sözündeki son d harfi sessizdir.
• ✗ Un petit ami [œ̃ pəti ami]✓ Un petit ami [œ̃ pətit‿ami]Sessiz t, ünlüyle başlayan kelimeden önce okunur (ulama); Türkçede böyle bir kural yoktur.
• ✗ Tu es sûr [tu ɛ suʁ]✓ Tu es sûr [ty ɛ syʁ]Fransızca u sesi Türkçedeki ü gibidir, Türkçe u gibi değil; dudaklar yuvarlak, dil ön tarafta olur.
• ✗ Un hôpital [œ̃ hɔpital]✓ Un hôpital [œ̃n‿ɔpital]Fransızcada h hiç okunmaz, Türkçedeki “hasta” sözcüğündeki gibi duyulmaz; ulama yine yapılır.
• ✗ Nous avons [nu avɔ̃]✓ Nous avons [nuzavɔ̃]Nous sözündeki sessiz s ünlüden önce z gibi okunur; Türkçede bu tür bir ulama yoktur.