La negación de los verbos: -me, -ma (gelmiyorum)

Los verbos turcos se niegan con -me / -ma justo detrás de la raíz, no con una palabra aparte como el «no» español. En el presente en -iyor se convierte en -mi-, -mı-, -mu-, -mü-: gelmiyorum (no vengo).

¿Verbo o sustantivo?

• Los verbos se niegan dentro del verbo: *Gelmiyorum* (no vengo).
• Sustantivos y adjetivos se niegan con değil: *Hasta değilim* (no estoy enfermo).
• Con *hiç* (nunca, nada) el verbo también va en negativo, aunque en español baste «nunca» delante: *Hiç gelmiyor* (nunca viene).
• La pregunta va detrás de la negación: *Gelmiyor musun?* (¿No vienes?).

Ejemplos

• Ben et yemiyorum.No como carne.
• Ali bugün çalışmıyor.Ali no trabaja hoy.
• Biz televizyon izlemiyoruz.No vemos la tele.
• Onlar beni anlamıyor.No me entienden.
• Neden gelmiyorsun?¿Por qué no vienes?

Errores comunes

• ✗ Ben değil anlıyorum.✓ Ben anlamıyorum.En español basta poner «no» delante del verbo; en turco değil no niega verbos, la negación va dentro: anla-mı-yorum.
• ✗ Ben bugün çalışmiyorum.✓ Ben bugün çalışmıyorum.La vocal de la negación sigue la armonía: tras la a de çalış- es mı, çalışmıyorum.
• ✗ Bu akşam gelmeyorum.✓ Bu akşam gelmiyorum.Ante -yor la e de -me se convierte en i, igual que bekle → bekliyor: gelmiyorum.
• ✗ Ben hiç kahve içiyorum.✓ Ben hiç kahve içmiyorum.En español «nunca bebo café» no necesita «no»; en turco, con hiç el verbo también tiene que ir en negativo: içmiyorum.
• ✗ Yarın okula gidmiyorum.✓ Yarın okula gitmiyorum.La t de gitmek solo se convierte en d ante vocal; ante la m de la negación se queda: gitmiyorum.