Hasta y desde: -ene kadar, -diğinden beri, -dir

«Hasta que pase algo» se dice con -ene kadar / -ana kadar: Sen gelene kadar beklerim (esperaré hasta que vengas). «Desde que» es -diğinden beri; para una duración se usa -dir: iki yıldır (desde hace dos años).

¿En qué hay que fijarse?

• -ene kadar no lleva terminación personal ni subjuntivo; el sujeto va delante: *Ali gelene kadar* (hasta que llegue Ali).
• -diğinden beri indica la persona: geldiğimden beri, geldiğinden beri.
• Para una duración se usa -dir con presente, como en español: *Üç yıldır Berlin'de yaşıyorum* (vivo en Berlín desde hace tres años).
• El «hace» de un momento pasado es otra cosa: *üç yıl önce* (hace tres años).

Ejemplos

• Sen gelene kadar burada beklerim.Te espero aquí hasta que vengas.
• Yağmur dinene kadar kafede oturduk.Estuvimos en la cafetería hasta que dejó de llover.
• İstanbul'a taşındığımdan beri çok mutluyum.Desde que me mudé a Estambul, soy muy feliz.
• İki saattir seni bekliyorum!¡Llevo dos horas esperándote!
• Ali geleli her şey değişti.Desde que llegó Ali, todo ha cambiado.

Errores comunes

• ✗ İki yıl önce burada yaşıyorum.✓ İki yıldır burada yaşıyorum.El «hace dos años» español sirve para un momento pasado y para una duración; en turco önce es solo el momento, la duración es -dir: iki yıldır.
• ✗ Otobüs gelir kadar bekleyelim.✓ Otobüs gelene kadar bekleyelim.El «hasta que llegue» español lleva subjuntivo; en turco kadar va con la forma -ene: gelene kadar.
• ✗ Ben buraya geldiğinden beri çok mutluyum.✓ Ben buraya geldiğimden beri çok mutluyum.-diğinden beri lleva el posesivo de la persona: con ben es geldiğimden beri.
• ✗ Üç saatdir seni bekliyorum.✓ Üç saattir seni bekliyorum.Tras la t sorda de saat, -dir se convierte en -tir: üç saattir.
• ✗ Ben gelenime kadar bekle.✓ Ben gelene kadar bekle.En español «hasta que yo llegue» indica la persona en el verbo, pero -ene kadar no lleva posesivo: ben gelene kadar.