El pasado continuo: -iyordu

-iyordu describe lo que estaba pasando en un momento del pasado o lo que solía pasar: Yağmur yağıyordu (llovía / estaba lloviendo). En muchos usos equivale al pretérito imperfecto del español.

Formación y uso

• -iyor + -du (siempre u, porque -yor tiene o) + las terminaciones del pasado en -di: -m, -n, –, -k, -nuz.
• Fondo e interrupción, como imperfecto + indefinido: *Ben yemek yapıyordum, telefon çaldı* (estaba cocinando y sonó el teléfono).
• Costumbres pasadas: *Eskiden her yaz köye gidiyorduk* (antes íbamos al pueblo cada verano).
• No todo imperfecto español es -iyordu: «era / estaba» con adjetivos y nombres se dice con -di: *yorgundu* (estaba cansado).
• Negación: gelmiyordum; pregunta: geliyor muydun?

Ejemplos

• Dün akşam televizyon izliyordum.Anoche estaba viendo la tele.
• Sen ne yapıyordun?¿Qué estabas haciendo?
• Eskiden Berlin'de oturuyorduk.Antes vivíamos en Berlín.
• Ben uyuyordum, sen geldin.Yo estaba durmiendo cuando llegaste.
• Ali o sırada çalışmıyordu.En ese momento Ali no estaba trabajando.

Errores comunes

• ✗ Dün akşam yemek yiyordim.✓ Dün akşam yemek yiyordum.Tras -yor la vocal es siempre u, porque -yor tiene o: yiyordum, aunque la raíz tenga i.
• ✗ Ben o zaman seni tanımayordum.✓ Ben o zaman seni tanımıyordum.Ante -yor la a de la negación -ma se convierte en ı: tanımıyordum.
• ✗ Sen beni bekliyordun mu?✓ Sen beni bekliyor muydun?En español basta la entonación («¿me estabas esperando?»); en turco mi se pone entre -yor y -du: bekliyor muydun.
• ✗ Eskiden çok kitap okuiyordum.✓ Eskiden çok kitap okuyordum.Si la raíz termina en vocal, -yor se añade directamente, sin otra i: oku-yor-du-m.
• ✗ Dün akşam ders çalışıyorumdu.✓ Dün akşam ders çalışıyordum.En español «estudiaba» tiene una sola terminación; en turco la persona va al final, detrás de -du: çalışıyor-du-m, no -yorumdu.