El participio -dik / -ecek: okuduğum kitap (el libro que leo)

Cuando el nombre no es el sujeto («el libro que leo»), el participio -dik lleva un posesivo: okuduğum kitap. Para el futuro se usa -ecek: okuyacağım kitap (el libro que voy a leer).

¿Cómo se forma la oración?

• El sujeto va en genitivo delante del participio: *Ali'nin okuduğu kitap* (el libro que lee Ali), *benim yaşadığım şehir*.
• -dik sirve para presente y pasado; -ecek, para el futuro.
• Ante vocal la k pasa a ğ: okuduğum; tras consonante sorda, la d pasa a t: gittiğim yer.
• El caso va en el nombre, no en el participio: *oturduğum evde* (en la casa en la que vivo).

Ejemplos

• Okuduğum kitap çok ilginç.El libro que estoy leyendo es muy interesante.
• Annemin yaptığı börek çok lezzetli.El börek que hace mi madre está riquísimo.
• Gördüğüm film çok güzeldi.La película que vi era muy buena.
• Gideceğimiz otel denize yakın.El hotel al que vamos está cerca del mar.
• Tanıdığım herkes geldi.Vino todo el mundo que conozco.

Errores comunes

• ✗ Ali'nin yazan mektup masada.✓ Ali'nin yazdığı mektup masada.En español «la carta que escribió Ali» usa el mismo «que» para todo; si el nombre no es el sujeto, el turco usa -dik: yazdığı.
• ✗ Ben yaşadığım şehir çok büyük.✓ Benim yaşadığım şehir çok büyük.En español «la ciudad donde yo vivo» mantiene «yo»; en turco el sujeto de -dik va en genitivo: benim yaşadığım.
• ✗ Benim okuduğun kitap çok kalın.✓ Benim okuduğum kitap çok kalın.El posesivo de -dik tiene que coincidir con el sujeto: con benim es okuduğum; okuduğun es «el que lees tú».
• ✗ Çalıştığımda şirkette elli kişi var. (= en la empresa donde trabajo)✓ Çalıştığım şirkette elli kişi var. (= en la empresa donde trabajo)El «en la que» del español va con el relativo, pero en turco el caso va en el nombre: çalıştığım şirkette.
• ✗ Gitdiğim okul evime yakın.✓ Gittiğim okul evime yakın.Tras la t sorda de git-, la d de -dik se convierte en t: gittiğim.