Complex relative clauses: doğduğum şehir, arabası çalınan kişi

At C1, participles combine with place, time, reason and possession: doğduğum şehir (the city where I was born), geldiğin gün (the day you came), arabası çalınan kişi (the person whose car was stolen).

How are these clauses built?

• Place, time and reason: -dik without a preposition; the case goes on the noun: *oturduğum evde* (in the house where I live).
• “whose”: the owned thing takes the possessive, then the participle -en follows: *arabası çalınan komşu*.
• “why”: -me + possessive + genitive + neden / sebep: *gelmemesinin sebebi*.
• Long chains of participles sound written; in speech split them into two sentences.

Examples

• Doğduğum şehri hiç unutmam.I'll never forget the city where I was born.
• Çalıştığım şirket Ankara'da.The company I work for is in Ankara.
• Evi yanan aile bize geldi.The family whose house burnt down came to us.
• Geç kalmamın sebebi trafikti.The reason I was late was the traffic.
• Babası öğretmen olan bir arkadaşım var.I have a friend whose father is a teacher.

Common mistakes

• ✗ Şehir nerede doğdum çok güzel.✓ Doğduğum şehir çok güzel.English “the city where I was born” uses “where” and a full verb; Turkish puts the participle before the noun: doğduğum şehir.
• ✗ Kimin arabası çalındı komşu polise gitti.✓ Arabası çalınan komşu polise gitti.English “whose” is not kimin here; the owned thing takes the possessive and the participle follows: arabası çalınan komşu.
• ✗ Neden geç kaldım sebebi trafik.✓ Geç kalmamın sebebi trafik.English “the reason why I was late” uses “why”; Turkish uses the verbal noun in the genitive: geç kalmamın sebebi.
• ✗ Geldiğinde günü hatırlıyorum.✓ Geldiğin günü hatırlıyorum.The participle describes gün and takes no locative itself: geldiğin gün, “the day you came”.
• ✗ Okuduğu okul çok uzaktı. (= the school I went to)✓ Okuduğum okul çok uzaktı. (= the school I went to)The possessive shows whose school it is: okuduğum (I), okuduğu (he / she).