Level A2

Self: kendi, kendim, kendini

kendi means “self” and “own”. With possessive and case endings it becomes the reflexive pronoun: kendimi (myself), kendine (to yourself). Many English verbs with “-self” need no kendi in Turkish.

Personkendi + possessiveaccusativedative
benkendimkendimikendime
senkendinkendinikendine
okendisikendinikendine
bizkendimizkendimizikendimize
sizkendinizkendinizikendinize
onlarkendilerikendilerinikendilerine

When do you need kendi?

  • “myself” for emphasis: *Bunu kendim yaptım* (I did it myself).
  • “-self” as an object: *Kendini seviyor* (He loves himself), *Kendine dikkat et!* (Take care of yourself!).
  • “own”: *kendi evim* (my own house).
  • Some English “-self” verbs are simple verbs in Turkish: *enjoy yourself* = *iyi eğlenceler*, *help yourself* = *buyrun*.

Examples

  • Bu pastayı kendim yaptım.I baked this cake myself.
  • Kendine iyi bak!Take good care of yourself!
  • Ali kendi arabasıyla geldi.Ali came in his own car.
  • Çocuk aynada kendini görüyor.The child sees himself in the mirror.
  • Lütfen kendinizi tanıtın.Please introduce yourself.

Common mistakes

  • ✗ Bunu kendi yaptım.✓ Bunu kendim yaptım.English “myself” stays the same word; in Turkish kendi takes the person's ending: kendim.
  • ✗ Ayşe kendimi aynada görüyor.✓ Ayşe kendini aynada görüyor.The ending of kendi must match the person: Ayşe (she) → kendini, as in English “herself”, not “myself”.
  • ✗ Kendini dikkat et!✓ Kendine dikkat et!English “take care of yourself” has no case; dikkat etmek needs the dative: kendine.
  • ✗ Kendini yardım et! (= help yourself, at the table)✓ Buyrun! (= help yourself, at the table)English “Help yourself!” is not translated word for word; offering food, Turkish says Buyrun! or Alın lütfen.
  • ✗ Bu benim kendi araba.✓ Bu benim kendi arabam.English “my own car” marks the person once; in Turkish the noun still needs the possessive: kendi arabam.