The genitive and possession (Ali'nin evi)
To say whose something is, Turkish marks both words: the owner gets the genitive -(n)in, the thing owned gets a possessive suffix: Ali'nin evi (Ali's house). It works like English 's plus one extra ending.
| Owner ends in | Genitive | Example |
|---|---|---|
| a consonant | -ın / -in / -un / -ün | Ahmet'in arabası (Ahmet's car), okulun bahçesi (the school's garden) |
| a vowel | -nın / -nin / -nun / -nün | Ali'nin evi (Ali's house), kedinin adı (the cat's name) |
| pronouns | own forms | benim, senin, onun, bizim, sizin, onların |
Two endings, one phrase
- The owner comes first with the genitive, the owned thing second with the possessive: *annemin adı* (my mother's name).
- The order is like English *Ali's house*, never like *the house of Ali*.
- For a type or a function there is no genitive: *Türk kahvesi* (Turkish coffee), *okul müdürü* (school principal).
- Exception: su (water) → suyun.
Examples
- Ali'nin evi çok büyük.Ali's house is very big.
- Bu, öğretmenin çantası.This is the teacher's bag.
- Kedinin adı Pamuk.The cat's name is Pamuk.
- Annemin arabası yeni.My mother's car is new.
- Bir Türk kahvesi lütfen.A Turkish coffee, please.
Common mistakes
- ✗ Ahmet'in telefon nerede?✓ Ahmet'in telefonu nerede?English “Ahmet's phone” marks only the owner; Turkish also puts a possessive ending on the phone: telefonu.
- ✗ Rengi arabanın kırmızı.✓ Arabanın rengi kırmızı.English “the colour of the car” puts the owner last; in Turkish the owner always comes first: arabanın rengi.
- ✗ Öğretmen'in adı ne?✓ Öğretmenin adı ne?English writes an apostrophe for every possessive 's; Turkish uses one only after proper names: öğretmenin.
- ✗ Arabaın kapısı açık.✓ Arabanın kapısı açık.After a vowel the genitive needs an n: arabanın.
- ✗ Suun sıcaklığı kaç derece?✓ Suyun sıcaklığı kaç derece?Su is an exception and forms the genitive with y: suyun.